
۴۴٬۰۰۰تومان
نوع فایل دانلود: PDF
پس از خرید، یک فایل PDF دریافت میکنید.
این فایل با Adobe Reader، مرورگر و اپهای PDF روی کامپیوتر و موبایل باز میشود.
آلفرد گل نظریه انسانشناختی تازهای درباره هنرهای تجسمی مطرح میکند؛ هنری که به چشم شکلی از کنش ابزاری دیده میشود: ساختن اشیا به عنوان ابزاری برای تأثیرگذاری بر افکار و اعمال دیگران. او استدلال میکند که نظریههای موجودِ انسانشناختی و زیباییشناختی دیدگاهی بهشدت منفعلانه دارند و معیارهایی را زیر سوال میبرد که به موجب آنها تنها دسته خاصی از اشیا، و نه دیگران، جایگاه «هنر» را به خود اختصاص میدهند. در اینجا، انسانشناسی هنر به عنوان انسانشناسیِ یک رده از کنش بازتعریف میشود: گل نشان میدهد که چگونه آثار هنری تجسمبخشِ نیتمندیهای پیچیده هستند و عاملیت اجتماعی را میانجیگری میکنند. او با تکیه بر مجموعهای متنوع از سنتهای هنری (اروپایی، هندی، پلینزی، ملانزی و استرالیایی)، به بررسی روانشناسی الگوها و ادراکها، هنر و شخصبودگی، کنترل دانش، و تفسیر معنا میپردازد. کتاب «هنر و عاملیت» درست پیش از درگذشت آلفرد گل در سن ۵۱ سالگی در ژانویه ۱۹۹۷ به پایان رسید. این اثر تجسم درخشش فکری، شوخطبعیِ زنده، سرزندگی و دانش عمیقی است که او به خاطر آنها تحسین میشد، و به عنوان شاهدی ماندگار از یکی از بااستعدادترین انسانشناسان نسل خود باقی خواهد ماند.
Alfred Gell puts forward a new anthropological theory of visual art, seen as a form of instrumental action: the making of things as a means of influencing the thoughts and actions of others. He argues that existing anthropological and aesthetic theories take an overwhelmingly passive point of view, and questions the criteria that accord art status only to a certain class of objects and not to others. The anthropology of art is here reformulated as the anthropology of a category of action: Gell shows how art objects embody complex intentionalities and mediate social agency. He explores the psychology of patterns and perceptions, art and personhood, the control of knowledge, and the interpretation of meaning, drawing upon a diversity of artistic traditions--European, Indian, Polynesian, Melanesian, and Australian.Art and Agency was completed just before Alfred Gell's death at the age of 51 in January 1997. It embodies the intellectual bravura, lively wit, vigour, and erudition for which he was admired, and will stand as an enduring testament to one of the most gifted anthropologists of his generation.