
۴۴٬۰۰۰تومان
نوع فایل دانلود: PDF
پس از خرید، یک فایل PDF دریافت میکنید.
این فایل با Adobe Reader، مرورگر و اپهای PDF روی کامپیوتر و موبایل باز میشود.
فلسفهای جدید درباره عکاسی که فراتر از مفاهیم انسانمحور میرود تا شیوههای تصویربرداری را بررسی کند که در آنها انسان، چه به عنوان موضوع و چه به عنوان عامل، غایب است. امروزه در عصر دوربینهای مداربسته، پهپادها، اسکنهای پزشکی بدن و تصاویر ماهوارهای، عکاسی بیش از پیش از عاملیت و بینش انسانی جدا شده است. جوانا زیلینسکا در کتاب «عکاسی غیرانسانی»، فلسفه تازهای برای عکاسی ارائه میدهد و با عبور از نگاه انسانمحور، به سراغ شیوههایی از تصویربرداری میرود که انسان در آنها جایی ندارد. زیلینسکا استدلال میکند که حتی تصاویر تولیدشده توسط انسانها، چه هنرمندان و چه آماتورها، در بر گیرندهٔ یک عنصر غیرانسانی و مکانیکی هستند؛ یعنی اجرای الگوریتمهای فنی و فرهنگی که هم ابزار تصویرسازی ما و هم شیوههای نگاه کردن ما را شکل میدهند. او در عین حال خاطرنشان میکند که عکاسی بیش از پیش برای مستند کردن شکنندگی زیستگاه انسان به کار گرفته میشود و وظیفه دارد به ما کمک کند فردای بهتری را تصور کنیم. زیلینسکا ادعا میکند که عکاسی با عاملیت و بینش درهمتنیدهٔ انسانی و غیرانسانیاش، هم به عنوان شکلی از کنترل و هم به عنوان نیرویی شکلدهنده به زندگی عمل میکند. زیلینسکا پتانسیل عکاسی را برای توسعهٔ روشهای جدید دیدن و تصور کردن واکاوی میکند و تصاویری از پروژهٔ عکاسی خود به نام «سیستمهای ادراکی فعال» را ارائه میدهد. او همچنین چالشهایی را که دیجیتالیشدن برای مفاهیم تثبیتشدهٔ هنر، فرهنگ و رسانه ایجاد کرده است، بررسی میکند. او با پیوند دادن انقراض زیستی و منسوخ شدن فنی، و بحث دربارهٔ شباهتهای میان عکاسی و فسیلشدن، پیشنهاد میکند که عکاسی را به عنوان فرآیندی نورپایه از فسیلشدن در میان رسانهها و مقیاسهای زمانی مختلف درک کنیم.
A new philosophy of photography that goes beyond humanist concepts to consider imaging practices from which the human is absent, as both subject and agent.Today, in the age of CCTV, drones, medical body scans, and satellite images, photography is increasingly decoupled from human agency and human vision. In Nonhuman Photography, Joanna Zylinska offers a new philosophy of photography, going beyond the human-centric view to consider imaging practices from which the human is absent. Zylinska argues further that even those images produced by humans, whether artists or amateurs, entail a nonhuman, mechanical element—that is, they involve the execution of technical and cultural algorithms that shape our image-making devices as well as our viewing practices. At the same time, she notes, photography is increasingly mobilized to document the precariousness of the human habitat and tasked with helping us imagine a better tomorrow. With its conjoined human-nonhuman agency and vision, Zylinska claims, photography functions as both a form of control and a life-shaping force.Zylinska explores the potential of photography for developing new modes of seeing and imagining, and presents images from her own photographic project, Active Perceptual Systems. She also examines the challenges posed by digitization to established notions of art, culture, and the media. In connecting biological extinction and technical obsolescence, and discussing the parallels between photography and fossilization, she proposes to understand photography as a light-induced process of fossilization across media and across time scales.